Game Of Thrones 6x03 “Oathbreaker" recap

Για άλλη μια βδομάδα ο δαιμόνιος δημοσιογράφος Πίκος Απίκος είναι εδώ για να μας μεταφέρει ένα μεστό και διόλου βιαστικό σχολιασμό για το 3ο φετινό επεισόδιο της σειράς (μέχρι να βρούμε κάποιον άλλο που δεν θα τελειώνει Κυριακή τα κείμενα του)!

Στο Τείχος

Το επεισόδιο ξεκινά και τελειώνει για άλλη μια φορά εκεί που υπάρχει η πραγματική πλοκή, με τον πραγματικό ήρωα που καταλαβαίνει την πραγματική απειλή. Ο Jon Snow είναι και πάλι ανάμεσα στους ζωντανούς και για μία φορά οι υποκριτικές ικανότητες του Kit Harrington πείθουν. Όσο όλοι προσπαθούν να μαζέψουν τα σαγόνια τους απ το πάτωμα - ρε μπας και κοιτάνε το πουλί του; - μαθαίνουμε ότι δεν υπήρχε τίποτα στη μετά θάνατον “ζωή”, σε απογοήτευση της Μελ, και ο Davos συνεχίζει την προσφιλή φετινή τακτική του να κάνει τον ψυχολόγο με μεγάλη επιτυχία. Μου λείπει λίγο το bromance Jon-Sam αλλά νομίζω πως ο Davos είναι ο τέλειος μέντορας-δεξί χέρι για τον Jon κι ελπίζω να εξερευνηθεί παραπάνω η μεταξύ τους δυναμική. Κατά τ’ άλλα η νεκρανάσταση και η υποδοχή του Διοικητή είναι αρκετά “βουβές” με κανά δυο εναγκαλισμούς και λίγο comic relief (“τι σόι θεός έχει τόσο μικρό κ**λί;”). Η σειρά δεν μας έχει συνηθίσει σε επιτηδευμένους εντυπωσιασμούς αλλά ένα τόσο μεγάλο γεγονός δεν έπρεπε να παρουσιαστεί τόσο χλιαρά.

Στο τέλος του επεισοδίου, έρχεται η ώρα να κρεμαστούν οι προδότες. Μόνο σεβασμός για τον αγαπάς-να-τον-μισείς Alliser Thorne που στήριξε τις επιλογές του μέχρι το τελευταίο nanosecond. Το μούλικο ο Olly καλύτερα που δεν μίλησε καν - σε τι σημείο μας έχει φτάσει αυτή η σειρά, να απολαμβάνουμε τον απαγχονισμό ενός 12χρονου. Ο Jon 2.0 διστάζει λίγο στην εκτέλεση (πόσα στοιχήματα μπήκαν σε αυτά τα δευτερόλεπτα;) αλλά τελικά κάνει το καθήκον του (που είναι τα λεφτά μου τζαμπατζήδες;). Στην συνέχεια παραδίδει το Castle Black στον φίλο του Edd και κινάει να εκπληρώσει το πεπρωμένο του, δίνοντας νόημα στον τίτλο του επεισοδίου μιας και έχοντας πεθάνει, δεν περιορίζεται πλέον από τον όρκο του στην Φρουρά. Τρέμετε, Ramsay & ΣΙΑ!

Στο πλοίο για το Oldtown

Η ίσως πιο φυσιολογική “οικογένεια” της σειράς αυτή τη στιγμή επιστρέφει. Ταξιδεύοντας για τον μήνα του μέλιτος να πάνε στην Ακρόπολη των Maester, Sam the Puker και Gilly μας χαρίζουν λίγες στιγμές εύθυμης χαλάρωσης και συγκρατημένου γούτσου. Τα κακά νέα είναι ότι απαγορεύεται η διαμονή γυναικών στην Ακρόπολη οπότε ο Sam σκοπεύει να στείλει Gilly & Sam Jr. πακέτο στο πατρικό του. Για όσους δεν θυμάστε ο παπα-Tarly θεωρώντας ανάξιο διάδοχο τον μεγάλο γιο του, του έδωσε τις επιλογές Τείχος ή θάνατος. Sam δικέ μου, κόψε τις βλακείες και κράτα το γκομενάκι.

Στο Vaes Dothrak

Καλωσήρθατε στο “η Dany βολοδέρνει στην ήπειρο του τίποτα-σημαντικό-δεν-συμβαίνει” vol.9238. Στο μοναστήρι-καλύβι των χηρών, μαθαίνουμε ότι το συμβούλιο των Καλασάρ θα αποφασίσει για την μοίρα της χρυσομαλλούσας χήρας του Khal Drogo μιας και δεν πήγε εκεί αμέσως μετά τον θάνατο του όπως έπρεπε, αγνοώντας τα έθιμα των Dothraki. Best-case scenario αυτή τη στιγμή, να μονάσει για την υπόλοιπη ζωή της. Ελάχιστα ενδιαφέροντα φαντάζουν στο μυαλό μου αυτά, ελπίζω να ανεβούν λίγο οι τόνοι στη συνέχεια και να μην καταλήξει “σώστε το κορίτσι” η πλοκή.

Στο Meereen

Σε δύο αρκετά ανούσιες σκηνές που υπήρχαν απλά για να πάρουμε την δόση μας από Tyrion και Varys - Grey Worm και Missandei είναι τόσο γλάστρες που καταντά προσβλητικό - μαθαίνουμε ότι πίσω απ’ τα Βλαστάρια της Άρπυιας κρύβονται οι δουλέμποροι των άλλων πόλεων του Slaver’s Bay. Προβλέψιμο as fuck κι αν εξαιρέσουμε το πόσο απολαυστικός είναι ο Peter Dinklage, η πλοκή εδώ είναι κάπως ανιαρή μέχρι τώρα. Όλοι ξέρουμε ότι κάποια στιγμή η Dany θα επιστρέψει, θα κόψει κώλους με τα δρακάκια και μετά θα φύγει για Westeros αλλά έτσι όπως το πάνε, πρώτα θα έχουν φτάσει οι White Walkers.

Στο King’s Landing

Θυμάστε πόσο μυστυριώδες και δυσοίωνο ακουγόταν όταν αναφέρονταν τα “μικρά πουλάκια” του Varys; *insert eunuch joke here* Οι σεναριογράφοι αποφάσισαν να ρίξουν φως σε αυτό τον ασαφή όρο και τα απρόσωπα “πουλάκια” έγιναν ένα μάτσο κοιλιόδουλα νήπια. Ότι ήταν μικρά παιδιά το είχαμε καταλάβει ή έστω υποψιαστεί αλλά περιμένουν να δεχτούμε ότι ο Varys έχτισε την δύναμη του πάνω σε ΤΕΤΟΙΑ παιδάκια; Μερικές φορές καλύτερα να μένουν αόριστα κάποια πράγματα. Σε άλλα νέα έχουμε κι άλλα απειλητικά βλέμματα από τον Zombie Mountain, κι άλλο απειλητικό μπλα-μπλα απ’ την Cersei που ανεπιτυχώς προσπαθεί να χωθεί στο Μικρό Συμβούλιο αλλά την γράφουν κανονικά, κι άλλες αποτυχημένες προσπάθειες του Tommen να επιβληθεί ως βασιλιάς, κι άλλα κηρύγματα από τον High Sparrow. Οι διάλογοι είναι απολαυστικοί και η Lena Headey το ίδιο αλλά αν δεν ανοίξουν σύντομα μερικά κεφάλια, θα αρχίσω τα fast forward. Γιαγιά Olenna βάλε τάξη!

Στο Braavos

Η κακοποίηση-εκπαίδευση της Arya συνεχίζεται και πάει αρκετά βήματα μπροστά. Καταφέρνει να ρίξει κανά δύο ψηλές, να μιλάει σαν “κανένας” και έτσι κερδίζει πίσω την όραση της. Είναι ενδιαφέρουσα η ιστορία της μικρής αλλά προβληματίζει αρκετά. Που θα χρησιμεύσουν οι ικανότητες που σιγά σιγά αποκτά αν δεν μπορεί να δρα πλέον αυτοβούλως; Παρατηρήστε ότι για 2ο σερί επεισόδιο έχουμε αναφορά στον Hound. Ρε μπας και…;

Στο Βορρά

Τι γίνεται σε αυτή τη σεζόν με την επιστροφή ξεχασμένων χαρακτήρων; Αν δεν τον θυμόσαστε είχαμε κι άλλο Stark στο παιχνίδι, τον μικρό Rickon. Στο τέλος της 3ης σεζόν τον είχαμε αφήσει μαζί με την Osha (καλωσήρθες πίσω Natalia Tena) να φεύγουν απ’ το πλευρό του Bran για να βρουν καταφύγιο στους Umber, οίκο πιστό στους Stark. Απ’ ότι φαίνεται όμως ο γιος του αποθανόντος γερο-Umber δεν χρωστάει την πίστη σου σε κανέναν και φέρνει πεσκέσι τον Rickon στον Ramsay για να ζητήσει βοήθεια απέναντι στην απειλή των Αγρίων, δίνοντας για άλλη μια φορά νόημα στον τίτλο Oathbreaker.

Μαζί του βρίσκεται ακόμα η Osha που αυτή τη στιγμή μοιάζει ως ο πιο εύκολα αναλώσιμος χαρακτήρας σε όλη την σειρά.

Ας ελπίσουμε πως ο μικρός δεν θα έχει ανάλογη μοίρα με τον έτερο χαρακτήρα που επέστρεψε από την 3η σεζόν, τον Balon Greyjoy. Ιδανικά είτε θα τον σώσει ο Snow είτε ο Smalljon Umber δεν είναι αυτό που φαίνεται και δεν σκότωσε τον Shaggydog (η εγώ είμαι απλά σε άρνηση σνιφ κλαψ).

Και το highlight της βραδιάς: The Tower Of Joy

Κι απόψε η μηχανή παραγωγής backstory που ακούει στο όνομα Bran Stark δεν απογοητεύει. Σε αυτό το επεισόδιο ταξιδέψαμε στο Dorne, αμέσως μετά την επανάσταση του Robert με την οποία έχασαν το θρόνο οι Targaryen. Πρωταγωνιστές ο νεαρός Ned Stark που μαζί με άλλους 5 συντρόφους, μεταξύ των οποίων ο Howland Reed που μέχρι σήμερα μόνο είχαμε ακούσει, πάνε να βρουν την αδερφή του πρώτου , Lyanna, που γνωρίσαμε στο προηγούμενο flashback. Αν αναρωτιέστε από που να την σώσουν, υποτίθεται ότι ο πρίγκηπας Rhaegar Tragaryen, γιος του Παράφρωνος Βασιλιά, την είχε απαγάγει γιατί την ερωτεύτηκε, γεγονός που πυροδότησε την επανάσταση αφού η Lyanna ήταν λογοδοσμένη στον Robert. Φτάνοντας στον πύργο, συναντούν δύο μέλη της Βασιλικής Φρουράς, ένας εκ των οποίων είναι ο Ser Arthur Dayne, θρυλικός ιππότης και ξιφομάχος. Χωρίς πολλά πολλά η μάχη ξεκινά, γρήγορα από 6 vs 2 γίνεται 4 vs 1 και τελικά μόνο ο Ned Stark μένει όρθιος απέναντι στα διπλά σπαθιά του Dayne.

Κι εκει που έχει στριμωχτεί κι όλοι αναρωτιόμαστε πως θα μπορέσει ο Eddard να επιβιώσει τελικά, ο Howland Reed που το έπαιζε νεκρός τόση ώρα, μαχαιρώνει πισώπλατα τον αντίπαλο ιππότη.Το όραμα όμως δεν μας δίνει περισσότερες πληροφορίες αφού ο Three-Eyed Raven το κόβει μαχαίρι για άλλη μια φορά αφού “αν μείνεις αρκετά εκεί που δεν ανήκεις δεν θα επιστρέψεις ποτέ” όπως λέει στον Bran. Ελπίζω η φράση αυτή να μην παραμείνει σε όλη τη σεζόν ένα εργαλείο για να κόβονται αυτές οι σκηνές και να εξερευνηθεί λίγο παραπάνω. Κατά τ’ αλλα η ιστορία του μικρού Stark παραμένει ενδιαφέρουσα αφού υπήρξε η ελάχιστη υπόνοια ότι μπορεί να επέμβει στο παρελθόν και μαθαίνουμε ότι δεν θα μείνει για πάντα σε αυτή τη σπηλιά όπως ο δάσκαλος του αλλά πρώτα πρέπει να μάθει τα πάντα! Σχετικά με την σκηνή της μάχης, ανέβασε όλο το χωρίς-δράση επεισόδιο. Η χορογραφία και η σκηνοθεσία της ήταν πολύ καλές και για πρώτη φορά στα τηλεοπτικά χρονικά κάποιος ήταν περικυκλωμένος από πολλαπλούς εχθρούς και δεν του την έπεφταν ένα ένα. Μακράν η καλύτερη σκηνή που έχουμε δει σε έδαφος Dorne.

Γενικά το επεισόδιο αυτό χαλάρωσε λίγο τον ρυθμό των προηγούμενων, χωρίς να μειώνει το καλό φετινό ξεκίνημα το οποίο είναι σίγουρα καλύτερο από το περσινό χασμουρητό μέχρι το 4ο επεισόδιο. Το συνοπτικό ξεπάστρεμα ισχυρών αρχόντων σταμάτησε για την ώρα και μένει να δούμε πως θα ανταποκριθεί η νέα γενιά. Σε αυτό το σημείο θέλω λίγο να σταθώ στην κριτική που γίνεται στην σειρά. Ειδικά η σκηνή στον πύργο έφαγε αδικαιολόγητο κράξιμο από fan των βιβλίων με επιχειρήματα όπως “ο Dayne είχε ένα τεράστιο σπαθί, από που κι ως που δύο”, “τι μάχη Power Rangers ήταν αυτή”, “το φρύδι του Howland ήταν πιο τσιγκελωτό” κλπ. Διοχετεύστε το κράξιμο σε πιο σημαντικές παρεκκλίσεις θα έλεγα εγώ, κανένα βιβλίο δεν μεταφέρεται κατά γράμμα σε άλλα μέσα και είναι τουλάχιστον γραφικό να παραπονέτε κάποιος για τέτοια πράγματα όταν έχουν βιαστεί πλοκές και πλοκές.

Το 4ο φετινό επεισόδιο τιτλοφορείται “Book of the Stranger” και προβάλλεται την Κυριακή 15/5.