Blogs

Une saison en enfer

  Οι γραμμές αυτές γράφονται το βράδυ 15 προς 16 Νοέμβρη. Το γεγονός των ημερών είναι το τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι. Και συνειδητοποιείς για δεύτερη φορά σε έναν χρόνο -δεν θα πω ποια ήταν η πρώτη- με τον πλέον τραγικό τρόπο ότι το γεγονός των ημερών καθορίζεται από το τι παίζει η τηλεόραση. Πράγματι, μια εποχή στην κόλαση. Εκνευρίζεσαι, απογοητεύεσαι, τελικά λες “δεν γαμιέται”.

Merda

  Έμπνευση. Ούτε λίγη. Έρχεται συνήθως όταν πέφτει η νύχτα στο Παλέρμο. Σύμφωνα με αυτούς εκεί στα Γκρίνουιτς, οι φίλοι Παλερμιώτες είναι φαινομενικά πιο καθυστερημένοι από εμάς, αλλά ας μην ξεχνάμε πως τα φαινόμενα απατούν (Μην τα φτιάξεις ποτέ με φαινόμενο μάγκα μου)

Δυο λόγια...για αρχή

3 χρόνια Labradio. OΚ, σχεδόν 3 (παρά 3 μήνες). Τελικά αυτός ο μαγικός αριθμός παίζει παντού. 3 χρόνια λοιπόν κι επιτέλους δίνεται η ευκαιρία να πω όσα σκέφτομαι και νιώθω (καλά, σχεδόν όλα. Άμα τα πω όλα θα με πετάξουν κι απ'το LabRadio). Σκέψεις, προβληματισμοί ακόμα και καφρίλες. Όσα λέω δηλαδή και On air. Μόνο που στο γραπτό λόγο μπορείς να αφεθείς και να αναπτύξεις όλα τα σημαντικά κι ασήμαντα.

Hollowchest (Απόσπασμα)

  Well i’m sure you all have read countless stories about love, a boy meets a girl or a girl finds a boy, but this is no love story. It’s not even a story about hope like all the stories with broken hearts that finds courage and love in the least expected corner of their sorrow. Is it a serious story about death or war?? Oh, the world is full of them. Let’s just say it’s a fairytale for just a boy.

“Συλλογίστηκε κανένας τι υποφέρει ένας ευαίσθητος φαρμακοποιός που διανυκτερεύει;”

Τι σχέση μπορεί να έχουν η ποίηση, μια συμπαγής επιφάνεια, το φαινόμενο της λήθης, το αίσθημα της απώλειας και το γούστο στο φαγητό; Καμιά ή και πολλές.

Labradio Episode VII : The Blog Awakens

  Και ναι! Ήρθε η ώρα όπου οι παραγωγοί του Labradio θα μπορούν να σας βαραίνουν επιπλέον τη συνείδηση και αυτή τη φορά δεν θα είναι από τα υπερσύγχρονα και πολυτελή studios του Μαθηματικού Ραδιοφώνου. Κυρίες και κύριοι το LabBlog ή BlogRadio ή απλά Labradio Blog είναι γογονός!

Ακολουθεί κείμενο περί ύπνου, χωρίς κανένα απολύτως νόημα.

  Ήταν αστείο. Καλησπέρα σας. Ίσως και καλημέρα σας. Σχετικά είναι αυτά άλλωστε, είτε για σας είτε για μένα. Και περνώντας το έτσι απ’ έξω απ’ έξω, να πάλι που θα καταλήξω. Σε μένα. Αλίμονο, είμαι πολύ εγωκεντρικός άνθρωπος. Αλλά όχι, έτσι πάμε σε άλλη κουβέντα, παντελώς διαφορετική από αυτή για την οποία σας είπα το καλησπέρα, άλλωστε.

Τρέχω να προλάβω όσα άφησα για αργότερα...

Παίρνω μια ανάσα κι αρχίζω να γράφω. Με καφέ ή χωρίς, δεν έχει σημασία, ούτως ή άλλως, είμαι από τα άτυχα άτομα που δεν ξυπνάει ο καφές. Και τι επιλογή έχω; Δεν έχω χρόνο. Πρέπει να βιαστώ αν θέλω να προλάβω, πρέπει να προλάβω αν θέλω να είμαι σωστή. Μερικές φορές ίσως να μην καταφέρω καν να κάνω τα μισά από όσα είπα, γιατί πάλι δεν τα υπολόγισα σωστά και αποφάσισα να καταπιαστώ με τόσα πολλά και ενδιαφέροντα πράγματα.